Martine Messiaen

“Dorpels, vensterbanken, schouwen en nog andere huiselijke toestanden uit blauwe hardsteen.
Ze zijn oud, versleten, hebben een gebrek of …
En dan komen ze in mijn handen terecht.
Een prachtige uitdaging, een spannend beleven.
Veel zintuigen worden aangesproken: zien, horen, voelen, ruiken …
Deze stenen getuigen van een functioneel verleden, krijgen een nieuw bestaan.
Voor sommigen, een welbehagen.
Voor sommigen, een knipoog.
Voor sommigen, een wauw dat wil ik.
Voor sommigen, amai wat is dat?
Voor sommigen, ik wil meer zien en hoe zou het verder gaan?

Indien de beeldende expressie een levensloop zou voorstellen, dan zou ik in de peutertuin zitten kappen.
Een totale zijn in het nu (als ik tenminste aan het beeldleven ben).
Bewogen, onbegrensde verrukking, gelukkig!

“Je veux de l’amour,” zingt Raymond van het Groenewoud.
Voor mij hetzelfde, maar dan als titel: “Je veux de la pierre.”
“Je veux du bleu, bleu, bleu.””

Opleiding:
Gemeentelijke Academie voor Schone Kunsten Mortsel
o.l.v. de heer Jef Mouton
Beeldhouwen 1994 – 2001